Zo, het jaar zit er alweer bijna op. Volgens mij ben ik niet de enige als ik zeg dat het echt rete snel is gegaan. Voor mijn gevoel is het jaar pas net begonnen. Ik heb twee keer met mijn ogen geknipperd en floep, het is bijna 2018. Misschien komt het wel doordat er veel is gebeurd in 2017. Zowel in het ‘gewone’ leven als op sportgebied. In deze blog wil ik graag even terugblikken op het laatste gebied, want terugkijken op prestaties uit het verleden motiveert mij altijd. Het is een mooi moment om mezelf af te vragen wat leuk was en ik nog een keer zou willen doen en niet geheel onbelangrijk: wat was minder leuk? Dus wat gaan we komend jaar vooral niet doen.

Mijn eerste halve marathon

Inmiddels had ik in 2016 wel zo’n beetje alle mogelijke afstanden gelopen tot aan de 10 miles van de Damloop. Verder dan dat kwam ik alleen tijdens een obstacle run, maar dat is echt anders. Ik was dus heel benieuwd naar de halve marathon afstand. 21,1 Kilometer aan één stuk hardlopen, zou ik het kunnen? In maart van dit jaar deed ik het in Parijs en ik heb het zo intens naar mijn zin gehad! Oké toegegeven: het weer had veel beter gekund, want ik heb 17 kilometer in een poncho gelopen en was alsnog tot op het bot nat en verkleumd. Dat deed echter niet af aan de ervaring. Parijs was al fantastisch, maar nu helemaal. In 2018 wil ik dus wederom een halve marathon lopen, dit keer in Valencia. Hopelijk is het weer eind oktober daar een stuk beter dan begin maart in Parijs…

Nijmeegse Vierdaagse

Voordat ik deze blog ging schrijven, dacht ik dat ik niet zoveel had gedaan in 2017. Ik was alleen even de Nijmeegse Vierdaagse vergeten. Hoe dat kan weet ik niet, want ik voel het nog dagelijks aan m’n voeten… Anyway, ik heb in 2017 misschien wel minder aan hardlopen gedaan dan als in 2016 toen ik 12 medailles in 12 maanden haalde. Dat kon ook niet anders. We hebben namelijk drie maanden lang ieder weekend gewandeld. En zelfs die training heeft mij niet goed kunnen voorbereiden op wat komen zou tijdens die vier dagen. Hoe kun je jezelf ook voorbereiden op 200 kilometer wandelen? Ik heb zoveel bloed, zweet, blaren en tranen achtergelaten daar in Nijmegen dat ze het er nog steeds over hebben. Ik ben blij dat ik het gedaan heb omdat het nu voorgoed van mijn ‘try before you die’ lijst af kan. Het staat nu voor altijd op mijn ‘prima hebben we gedaan en doen we nooit meer’ lijst.

Damloop

Na de Vierdaagse heb ik een tijd niet kunnen lopen. Mijn voeten lagen behoorlijk in puin en dat trok in september pas echt een beetje bij. ‘Precies op tijd voor de Damloop zullen we maar zeggen. Die wil ik natuurlijk voor geen goud missen. De sfeer is top en het lijkt alsof het parcours iedere keer leuker wordt. Na drie keer lopen, ken ik het parcours inmiddels als de broekzak van mijn hardloopbroek. Volgend jaar sta ik er dus gewoon weer!

Strong Viking

2017 was ook het jaar van de obstacle runs. De lelijkste medaille, dat tevens een bieropener is, heb ik gekregen na het volbrengen van vier obstacle runs van elk negentien kilometer lang. Het is mij trouwens onbekend waar ik hier de tijd en energie voor heb gevonden dit jaar in combinatie met de Vierdaagse. Wandelen doet namelijk niet heel veel wonderen voor je hardloopconditie en spierkracht. Vooral de laatste editie was dan ook een taaie. De heuvels en het totale gebrek aan conditie nekte mij aardig. But hé, I dit it en ik kreeg er ook nog een handige bieropener voor! Dat is toch alles wat je wil? 😉

Zevenheuvelenloop

Het jaar heb ik natuurlijk goed afgesloten met het Zevenheuvelenweekend. Twee dagen lopen voor twee medailles. Ondanks dat het hardlopen mij behoorlijk tegenviel, wil ik volgend jaar gewoon weer. Dan wil ik echter wel écht iets aan hardlopen gedaan hebben, want zo’n slechte conditie heeft een negatief effect op mijn plezier. En dan is natuurlijk jammer!

Het snelle rekenwonder onder ons heeft in ieder geval al uitgerekend dat ik dit jaar bij elkaar over 330 kilometer ga. Toch best netjes dacht ik zo! Ik ben benieuwd wat 2018 zal brengen af gezien van de halve marathon, Damloop en Zevenheuvelenloop. Iemand nog goede aanraders?

Marijke

Marijke

Ik ben Marijke, een zogeheten #fitgirl met een gezonde dosis zelfspot die houdt van eten en stiekem best vaak in de gym te vinden is. Sinds mijn eerste 52Challenge in 2013 heb ik mijn leven omgegooid van rokende Mac-eter naar krachtpatser in the making. Hoe wil jij je leven veranderen?
Marijke

Latest posts by Marijke (see all)