Strijd tegen vet

Weet je wat ik nou echt oneerlijk vind? Dat sommige mensen echt alles kunnen eten wat ze maar willen zonder ook maar één gram aan te komen, terwijl ik al dik word van het kijken naar een blokje chocolade. Hoe het komt? Geen idee! Maar na al die jaren frustratie heb ik dus maar geaccepteerd dat mijn lichaam een verzamelaar is van vet en vooral ook heel veel moeite heeft om dat weer weg te geven. En dus weet ik niet beter dan dat ik altijd fanatiek bezig ben met sporten en gezond eten om vervolgens het iets af te laten zwakken en weer een tijdje rustig aan te doen. Wat uiteraard weer resulteert in aankomen, zodat ik daarna weer aan de bak moet. Een vermoeiende bezigheid kan ik je vertellen. Maar goed, c’est la vie!

Eenderde van mijn lijf is vet!

Nu, na mijn huwelijksreis door Amerika is het meer dan ooit zo’n periode dat ik weer aan de bak moet. In een maand tijd ben ik enorm ‘gegroeid’. En niet op een goede manier. Mijn BMI is wederom gestegen naar een level waar het niet hoort te zijn en mijn vetpercentage beslaat inmiddels meer dan eenderde van mijn hele lijf! Aiii! Not so good! En omdat ik uiteraard van te voren wist dat dit zou gaan gebeuren, had ik de dag nadat ik terug kwam van vakantie direct een afspraak staan met mijn coach. Laten we de schade maar direct vastleggen en het probleem bij de wortels vatten!

Dat is nu al ruim 2 weken geleden en sinds dien lijkt mijn weegschaal weinig aanstoot te geven aan mijn gezonde eetstijl die wederom is opgepakt. Ook het meerdere malen sporten per week lijkt mijn lijf compleet koud te laten. Nou moet ik er eerlijk bijzeggen dat ik in de tussentijd niet meer op de weegschaal in de sportschool heb gestaan en dat is wel de weegschaal die ik als ijkpunt gebruik. Stiekem hoop ik gewoon dat de weegschaal dit ik in mijn badkamer heb staan kapot is… maar dat is wishful thinking gok ik. Komende dinsdag mag ik wel weer op de weegschaal in de sportschool voor een tussenstand van de zaken. Maar omdat ik een nogal ongeduldig karakter heb (ik kan niet zo goed tegen dingen die ik nog niet weet) lijkt het mij een goed idee om de zaken alvast even goed openbaar te maken. Om jullie een blik te geven in mijn stand van zaken zoals ze waren op 28 juni 2017. Doodeng is dat als ik eerlijk ben, maar anderzijds denk ik dat ik een hoop medestanders heb die dezelfde strijd al jaren voeren. En samen staan we sterker toch? Wie weet kunnen we nog wat leren van elkaar! Dus voor nu even no shame in the game.

Burn Baby Burn

Dit is dus mijn plan. Op de foto boven de blog zie je mijn resultaten zoals ze waren de dag na mijn vakantie. Iedere 3 weken krijg ik zo’n uitdraai met resultaten en ik ben van plan die vanaf nu ook iedere keer met jullie te delen. Zoals ik al zei, no shame in the game! Daarnaast zal ik zo nu en dan mijn voedingsdagboek plaatsen en jullie updaten van mijn sportieve programma. Ik hoop dan dat jullie met mij mee doen en ook jullie resultaten delen met mij. Misschien hebben jullie zelfs nog wel goede tips of gezonde recepten voor mij? Ik hoop namelijk heel snel weer op mijn oude gewicht te komen en dan hoop ik daarnaast natuurlijk dat deze blog met helpt het deze keer niet te laten verzwakken. Wishful thinking again wellicht. Maar dat is een zorg voor later. Want nu is er eerst werk aan de winkel: burn baby burn! Wie doet er mee?

Esther

Esther

Noem mij maar een challenge junkie met prestatiedrang. En toch ben ik nergens ‘het beste’ in. Ik zal nooit een hardloopwedstrijd winnen, zal nooit de sportiefste zijn… maar dat alles maakt me helemaal niet uit. Ik verbeter liever mijn eigen doelen. Mijn grootste drijfveer ben ikzelf dus, en iedereen die tegen mij zegt dat ik iets niet kan! (Hallo prestratiedrang!)
Wat ik van jou wil weten: welke 52 dingen wil jij aanpakken?
Esther