Waar blijft de tijd?

Is het al weer bijna eind augustus? Ik ben er toch vrij zeker van dat de laatste keer dat ik op de kalender keek het nog maart was! Waar blijft die tijd!? Afgelopen week nog zat ik me te verbazen over het feit dat het om 9 uur ’s avonds toch al weer erg donker begint te worden. Was het niet nog midden zomer? Ik heb nog geen avond lekker lang buiten gezeten dit jaar. De zomer (of wat we dit jaar zomer noemen) is letterlijk als een sneltrein aan me voorbij getrokken. Natuurlijk hopen we allemaal op nog een paar lekker zonnige weekjes in september, maar dat neemt niet weg dat de korte dagen ook steeds dichterbij komen en we, voor we het doorhebben, weer wakker worden en thuiskomen in het donker! Again: waar blijft die tijd?

Als ik terug denk aan vroeger (want ja, vroeger was alles natuurlijk beter) kan ik me hele lange zomers herinneren, met iedere dag mooi weer en een ontelbare hoeveelheid avonden waarop we buitenzaten tot in de late uurtjes. Zonder dat het koud werd. Die zomers wil ik nu ook weer! Warm weer, zon, avonden buiten. Maar was het nou echt zo’n rotzomer dit jaar, is mijn herinnering verknipt of heb ik de boot gemist omdat ik bezig was met 1000 andere dingen? Op dit soort momenten zou ik echt meer uren in een dag willen, of van mijn part meer dagen in een week, meer maanden in een jaar. Hoe dan ook, de tijd gaat te snel en het zou toch fijn zijn als moeder natuurlijk gewoon af en toe een klein beetje gas terug zou kunnen nemen! Wat jij?

Geen tijd

De meest gestelde vraag die ik afgelopen tijd heb gehad, is of het nou anders voelt nu ik een getrouwde vrouw ben. Goede vraag hoor! Ik vroeg me dat ook altijd af. Maar sinds we terug zijn van onze huwelijksreis zijn we weer in de vaart van alledag meegegaan en hebben we nog bijna geen moment stil kunnen staan bij het feit dat we nu man en vrouw zijn. Over 1,5 week zijn we al weer twee maanden getrouwd! Say what?! Maar om dus antwoord te geven op die vraag of het anders voelt… ik weet het niet. Ik heb geen tijd om er ook maar enigszins bij stil te staan. En om eerlijk te zijn, word ik daar helemaal gek van!

En precies dat hoorde ik een vriendinnetje ook zeggen afgelopen week. Ook zij werd helemaal gek van het feit dat onze agenda’s niet matchen tot ongeveer 2018! Hoe moeilijk kan het zijn om een avondje te vinden om gezellig samen bij te kletsen? Moeilijker dan je denkt! En als je dan eindelijk zo’n uniek moment gevonden hebt, zit iedereen vaak helemaal uitgeblust aan tafel. Gezellig hè dat we weer eens tijd hebben gevonden om bij te kletsen, maar ik ben zo druk geweest dat ik helemaal gesloopt ben! Join the club!

Wat doe ik met die uren?

Maar echt he? Als we de rekensom maken… er zitten 7 dagen in een week van 24 uur. Daarvan slaap ik er gemiddeld 8 per dag en werk ik er zo’n 8 per dag. Ik reis natuurlijk heen en weer. Dan heb ik nog 2 weekenddagen uiteraard waarop ik niet werk en reis. Dus als ik het even snel bereken, dan kom ik uit op zo’n 8 uur per dag die ik door de weeks kan ‘besteden’ aan mijn eigen plezier. Trek daar nog even ontbijten, koken en hond uitlaten vanaf… dan heb ik toch 5 uur per dag voor me-time. In het weekend is dat eigenlijk gewoon 16 uur per dag. Dat is 57 uur per week mensen! What the fuck doe ik met die uren dat ze zo snel voorbij gaan en ik dus alsnog te weinig tijd heb om alles te doen wat ik zou willen doen?

Het zal wel weer dat jaarlijks terugkerende gevoel zijn aan het eind van de zomer. Dat gevoel dat je weer de boot gemist hebt. En het moment waarop je plannen maakt om het vanaf nu allemaal anders te doen. Nou… in die fase zit ik nu dus ook weer. Vastberaden om minder moe mijn bed uit te komen, minder te stressen en meer te genieten. Ik heb zojuist gezien dat ik daar 57 uur per week voor heb, dus tijd om daar goed mee te beginnen 😉 En in het kader van ‘geen stress over die gemiste zomer’ boek ik lekker een trip naar een zonnig oord zodra de bladeren weer van de bomen waaien, de regen horizontaal tegen de ramen slaat en we massaal aan de wake-up lights gaan. Tenerife, ik kom eraan hoor! In oktober lig ik met mijn dikke billen daar te branden in de zon. Even bijkomen van dit drukke jaar!

Esther

Esther

Noem mij maar een challenge junkie met prestatiedrang. En toch ben ik nergens ‘het beste’ in. Ik zal nooit een hardloopwedstrijd winnen, zal nooit de sportiefste zijn… maar dat alles maakt me helemaal niet uit. Ik verbeter liever mijn eigen doelen. Mijn grootste drijfveer ben ikzelf dus, en iedereen die tegen mij zegt dat ik iets niet kan! (Hallo prestratiedrang!)
Wat ik van jou wil weten: welke 52 dingen wil jij aanpakken?
Esther

Latest posts by Esther (see all)