Soms zie je van die dingen voorbij komen waarvan je denkt ‘waarom ook eigenlijk niet?’. Als je met minimale hulp anderen kunt helpen, waarom zou je het dan niet doen? Zo geef ik bijvoorbeeld bloed, ben ik orgaandonor en stamcel donor. Voor mij is het een kleine moeite en je kunt er gigantisch veel mensen mee helpen. Dat zelfde dacht ik dus ook over Moeders voor Moeders. Moeders voor Moeders zamelt urine in van pril zwangere vrouwen (8 tot 16 weken) in Nederland, om stellen met vruchtbaarheids-problemen te behandelen. Hoe ze dat doen? In die urine van zwangere vrouwen zit het HCG hormoon. Dit is een hormoon dat er voor zorgt dat een zwangere ook echt zwanger blijft, maar schijnbaar kan dit hormoon ook helpen bij het stimuleren van de eisprong. Iets wat ik zomaar uitplas, kan dus heel bruikbaar zijn voor anderen.

Waarom zou je het überhaupt niet doen?

In mijn negende week hoorde ik van Moeders voor Moeders. En het idee is heel simpel. Tot mijn zestiende week kon ik urine opvangen, die vervolgens gebruikt zou kunnen worden voor andere stellen die moeite hebben met zwanger worden. Aangezien ik mij enorm bevoorrecht voel dat wij zo enorm snel zwanger zijn geworden, dacht ik: waarom niet!? Ik hoor immers voldoende verhalen van vrouwen waarbij het een stuk minder makkelijk gaat en als me dus iets extreem duidelijk is geworden de afgelopen maanden, is het dat zwanger worden echt niet zo vanzelfsprekend is als je vroeger dacht toen je nog geen kinderwens had. Als het dus zo snel goed gaat als bij ons, dan is dat echt een cadeautje! Die plas opvangen is dus een kleine moeite voor mij en kan enorm veel geluk betekenen voor een ander stel. Waarom zou je het dus überhaupt niet doen?

Na mijn aanmelding via de site, kwam er al snel een hele vriendelijke consulente bij me langs, die helemaal uitlegde hoe het werkte. Haar woorden dat ik met één volle kan van mijn goudgele HCG-bom, al één stel kan helpen om zwanger te worden, motiveerde me al helemaal om nog zes weken mijn plasjes te verzamelen. Na de 16e week is het HCG hormoon namelijk vrijwel uit je lichaam verdwenen en kunnen er geen medicijnen meer van gemaakt worden. En wat is zes weken in een potje plassen nou eigenlijk in een mensenleven?

De laatste week potjes plassen

Nu vijf weken later heb ik al heel wat volle kannen mogen meegeven aan Moeders voor Moeders. En ik kan je zeggen, dat doe je oprecht met een heel goed gevoel. Als ik even snel terug reken, denk ik dat ik zo’n 30 stellen heb kunnen helpen! Dat is geweldig toch!? En hoewel het plassen in een kan echt niet mega gemakkelijk is, doe je het maar voor een aantal weken. En alles went, zelfs potjes plassen!

Voor mij is de laatste week nu aangebroken dat ik kan bijdragen met mijn urine. En hoewel ik vaak heb gedacht ‘poeh, nou wel lekker als ik straks gewoon weer normaal op de wc kan zitten’, voelt het nu bijna onbevredigend dat ik niet meer kan bijdragen. Mijn zwangerschap gaat tot nu toe gelukkig enorm goed! En ik hoop oprecht dat ik het komende jaar dus inderdaad meer dan 30 stellen ook kan helpen aan die zelfde gelukzaligheid die ik nu meemaak. En natuurlijk hoop ik ook dat ik een heleboel moeders to be kan motiveren hetzelfde te doen als wat ik de afgelopen weken heb gedaan. Plassen moet je toch! Dus nogmaals: waarom zou je het niet doen?

 

Wil je je aanmelden voor Moeders voor Moeders? Dat kan hier, via hun site.

Wil je nog wat meer informatie? Bekijk dan even het filmpje hieronder. En daarna aanmelden hoor!

Esther

Esther

Noem mij maar een challenge junkie met prestatiedrang. En toch ben ik nergens ‘het beste’ in. Ik zal nooit een hardloopwedstrijd winnen, zal nooit de sportiefste zijn… maar dat alles maakt me helemaal niet uit. Ik verbeter liever mijn eigen doelen. Mijn grootste drijfveer ben ikzelf dus, en iedereen die tegen mij zegt dat ik iets niet kan! (Hallo prestratiedrang!)
Wat ik van jou wil weten: welke 52 dingen wil jij aanpakken?
Esther